Déjà vu

U kent het vast, het gevoel dat u iets beleeft wat u al eerder heeft meegemaakt. Het is een bekend fenomeen in de psychologie en in feite kan het natuurlijk niet dat je iets al eerder hebt meegemaakt. Toch voelt het zo aan.

Tropenjaren

Afgelopen woensdag 1 oktober was ik in het Amsterdamse Tropenmuseum. Wat moet een landbouwjournalist in vredesnaam midden in de ‘stad des verderfs’ doen, vraagt u zich misschien af. Nou, dat is heel simpel: ik was er op uitnodiging van de branchevereniging van veterinaire farmacie FIDIN. Die vierde haar halfeeuwse bestaan. Of de keuze voor een tropeninstituut garant staat voor de ‘tropenjaren’ die de industrie de laatste jaren heeft doorgemaakt, valt niet te zeggen. De temperatuur in de zaal was in ieder geval in lijn met de naamgeving, plakkerig heet.

Gevoel van vroeger

Maar enfin, terug naar het gevoel van vroeger, de déjà vu.  Er werd op de conferentie over antibioticumresistentie, het feestelijke onderwerp van de FIDIN, druk gediscussieerd over de bijdrage van veterinair en humaan aan dit fenomeen. En toen begon in mijn hoofd de periode van een kwarteeuw terug de overhand te krijgen. U moet weten dat ik begin negentiger jaren actief was binnen diezelfde FIDIN. Van tijd tot tijd maakten we een zogenaamde position paper, een stuk waarin een standpunt over een onderwerp staat. Dat deden we toen over de resistentieproblematiek. We wisten niet wat de bijdrage van de veehouderij was aan de resistentie van bacteriën bij mensen. Dat vertelden we ook. En verdraaid, een schare aan sprekers wist ook nu nog te vertellen dat we nog weinig weten op dit punt. Déjà vu.

Publieke opinie

En, oh ja, er waren ook hoogwaardigheidsbekleders vanuit overheid, semi-overheid en bedrijven. Ik heb vele captains of industry recht in de ogen mogen kijken, de hand geschud en een proost uitgebracht op de vijftig jaar.

Europarlementariër Britta Reimers sprak haar afschuw uit over politici die zich laten leiden door de publieke opinie. En ze sprak ook haar ongenoegen uit over journalisten die eenzijdig berichten waardoor het publiek op een verkeerd been wordt gebracht. En oeps, daar was het weer, déjà vu. En dit keer kwam dit gevoel vanuit meerder momenten in mijn 28-jarige carrière in blokken naar boven uit de grijze massa.

Gemiste kans

Toen ik wat was bijgekomen van het gekrakeel rond wetenschap, overheidsdenken en industriedenken, kreeg ik een wat onaangenaam gevoel. Dat kwam niet in de laatste plaats door een enorm gevoel van een gemis. Ik keek rond in de zaal en op het podium en kon geen enkele boer ontwaren en ook geen enkele praktiserende veearts. Ik had zo graag willen horen hoe zij samen de problemen in de stal zien en waar ze oplossingen kunnen aanreiken. Maar ze waren er niet. En ten derde male het déjà vu-gevoel dat ik wel heel veel bijeenkomsten heb mogen meemaken waarin de primaire sector er niet was. Een gemiste kans.

Deel dit bericht via:
Facebook Twitter LinkedIn Email
Mis geen artikel. Ontvang de tweewekelijkse nieuwsbrief.
E-mail: