Vlaams realisme over varkenshouderij

Nee, Vlaanderen wil zijn varkenshouderij niet kwijt. Maar er juist in investeren. Op 21 april openden onze zuiderburen daarom een nieuw varkensonderzoekscentrum op het terrein van het Instituut voor Landbouw- en Visserijonderzoek (ILVO) in Melle, nabij Gent. Ook de faculteit Diergeneeskunde van de Universiteit Gent participeert in het nieuwe onderzoekscentrum. Een rondleiding over de nieuwe varkenscampus kan ik iedereen aanbevelen, ik was enorm onder de indruk van het varkenshouderijonderzoek in België. Nu was ik uiteraard al langer onder de indruk van ons eigen varkenshouderijonderzoek op het praktijkcentrum in Sterksel, onderdeel van Wageningen Universiteit. Helaas moet ons eigen onderzoekscentrum met de helft krimpen.

Wat me vooral raakte was de wijze waarop in Vlaanderen wordt omgegaan met de varkenshouderij. Wat een verschil met Nederland. Niet alleen ik was enthousiast over het nieuwe Vlaamse praktijkonderzoek, maar ook de Vlaamse minister, de kabinetschef van een andere minster, de gouverneur, de burgemeesters van de regio – ze waren allemaal bij de opening aanwezig. Waar in Nederland doorgaans de kritische noten overheersen als het over de varkenshouderij gaat, kijken de Belgen juist hoe zij gezamenlijk de schouders onder deze sector kunnen zetten. De prominenten van Vlaanderen hoorde ik dan ook andere woorden spreken dan doorgaans de Nederlandse prominenten. Een paar Vlaamse quotes als voorbeeld:

“De varkenshouderij is een belangrijke economische sector in Vlaanderen die jaar na jaar een positief handelssaldo op de handelsbalans realiseert.”

“De varkenssector heeft permanent nood aan gemotiveerde en goed opgeleide technici en varkenshouders. Wij moeten samen zorgen voor de scholing.”

“We moeten ons inzetten voor de varkenshouderij. Dat zijn wij verschuldigd aan onze meer dan 5.000 varkensbedrijven en hun families en aan de andere spelers in de varkensketen die zonder hen niet zouden bestaan.”

De Vlamingen laten zien hoe belangrijk de varkenshouderij is voor hun land en hoe belangrijk het is deze sector te behouden en te ondersteunen. Zij zijn trots op hun sector. Dat betekent overigens niet dat de Vlamingen geen oog hebben voor de milieuproblemen waarmee de sector kampt. Maar de instelling van ‘die gaan we samen oplossen’, klinkt sympathiek.

Het Vlaamse onderzoekscentrum is ingericht op de ontvangst van groepen. Ook Nederlandse groepen kunnen er terecht om zich te laten informeren. Dat laatste wil ik eenieder aanbevelen, zodat de Vlamingen ons Nederlanders weer wat realiteitszin kunnen bijbrengen over de varkenshouderij.

Deel dit bericht via:
Facebook Twitter LinkedIn Email
Mis geen artikel. Ontvang de tweewekelijkse nieuwsbrief.
E-mail: