Partnerbericht van Universiteit Utrecht

Diagnostiek en behandeling bij een rund met een eenzijdig verdikte onderkaak

Een oudere kalfskoe werd aangeboden aan de kliniek met een eenzijdig verdikte onderkaak. De zwelling is langzaam ontstaan, de koe is in de loop der tijd minder gaan eten met als gevolg een melkproductiedaling en conditieverlies.

Twee infectieuze oorzaken die op de differentiaal diagnose zouden kunnen staan, zijn Actinomycose en Actinobacillose. Actinomycose, ook wel “lumpy jaw” genoemd, wordt veroorzaakt door de bacterie Actinomyces bovis en deze tast het bot van de kaak aan. Actinobacillose, ook wel “wooden tongue” genoemd, wordt veroorzaakt door de bacterie Actinobacillus lignieresii, deze kiem tast de weke delen aan. Het verschil is vrij eenvoudig met echografie aan te tonen, hierbij is het gebruik van de rectaal probe het meest eenvoudig. Wanneer het bot van de kaak is aangetast, dan zal het echobeeld een zeer onregelmatig patroon van de onderkaak laten zien. Wanneer de kaak niet is aangetast, dan is de kaak te zien als een glad en echodens oppervlak. In dit geval was de onderkaak aangetast en kon de diagnose worden gesteld. Aantasting van het bot, voornamelijk het periost, is pijnlijk en adequate pijnstilling is op zijn plaats. Daarnaast is de behandeling van actinomycose in de kaak niet eenvoudig. Er is een geregistreerd Frans jodiumpreparaat (Iodure) met goedeop de markt dat via cascade ingezet dient te worden. Deze jodiumoplossing moet wekelijks worden toegediend tot de zwelling afneemt of in ieder geval niet meer toeneemt (het aangetaste bot neemt niet meer de oorspronkelijke vorm aan en er zal dus sprake zijn van blijvende schade aan het bot). Om dit te monitoren is de omvang van de kaak wekelijks gemeten. Na 5 behandelingen en 5 meetmomenten is geen verdere reductie van de zwelling bewerkstelligd en uiteindelijk is via pathologie aangetoond dat er geen actieve infectie meer aanwezig was.

Bron foto’s: Faculteit Diergeneeskunde, Utrecht.

Links: glad, niet aangetast deel van de kaakomslag. Rechts: onregelmatig, minder echodens bot. Let op hyperreflectie op 2/3 van de diepte.

Links: glad, niet aangetast deel van de kaakomslag. Rechts: onregelmatig, minder echodens bot. Let op hyperreflectie op 2/3 van de diepte.

Links: onregelmatig, aangetast bot van de onderkaak. Rechts: glad beeld van een gezonde onderkaak. Let wederom op de hyperreflectie op 2/3 deel van het beeld.

Links: onregelmatig, aangetast bot van de onderkaak. Rechts: glad beeld van een gezonde onderkaak. Let wederom op de hyperreflectie op 2/3 deel van het beeld.

Links: CT opname van onderaf gezien. Rechter mandibula (links op de foto) aangetast en linker mandibula (rechts op de foto), ter vergelijking, is gezond. Rechts: CT opname vanaf de rechterzijde met de aangetaste kaakhelft.

Links: CT opname van onderaf gezien. Rechter mandibula (links op de foto) aangetast en linker mandibula (rechts op de foto), ter vergelijking, is gezond. Rechts: CT opname vanaf de rechterzijde met de aangetaste kaakhelft.

: CT opname doorsnede. Bovenin de conchae en linksonder een doorsnede van de gezonde kaak, rechts de doorsnede van de aangetaste kaak.

: CT opname doorsnede. Bovenin de conchae en linksonder een doorsnede van de gezonde kaak, rechts de doorsnede van de aangetaste kaak.

Onderkaak vanaf de gezonde kant gefotografeerd.

Onderkaak vanaf de gezonde kant gefotografeerd.

Alle berichten van Universiteit Utrecht op Veearts.nl >>